ماهی سوف Sander lucioperca با کپور ماهیان چینی (فیتوفاگ، سرگنده، آمور و کپور معمولی) با  تراکم 3000 عدد در هکتار از اردیبهشت ماه تا آبان ماه 1383 در ایستگاه تحقیقات شیلاتی سفید رود پرورش داده شدند. ترکیب کشت بچه ماهیان چینی بترتیب فیتوفاگ 60 درصد، کپور معمولی 10 درصد، سرگنده 10 درصد و آمور 20 درصد بود. ماهی سوف از خرداد ماه با تراکم 250 عدد در هکتار به ترکیب کشت  توام کپور ماهیان اضافه گردید. در طول دوره پرورش عوامل فیزیکی و شیمیایی مهم آب اندازه گیری شدند. نرخ بازماندگی ماهی سوف و کپور ماهیان چینی بترتیب 93.33 و 83.77 درصد بود. بچه ماهیان سوف از وزن متوسط 2.1±0.254 گرم در ابتدای دوره پرورش به وزن متوسط 54.40±13.23 گرم رسیدند. نتایج نشان داد که اختلاف میانگین وزن نهایی کپور ماهیان چینی در کشت توام با ماهی سوف با کپور ماهیان چینی که بدون ماهی سوف بوده اند معنی دار بود (P<0.05). میانگین تولید کل ماهیان در کشت توام سوف با کپور ماهیان چینی 4446.66 کیلوگرم در هکتار و در کشت کپور ماهیان چینی بدون ماهی سوف (شاهد) 3212.8 کیلوگرم در هکتار بود.

ماهی سوف سفید (Sander lucioperca) یکی از گونه های با ارزش شیلاتی دریای خزر می باشد که اطلاعات کاریولوژیک آن تاکنون منتشر نشده است. برای تعیین نوع و تعداد کروموزومهای این گونه، گسترش کروموزومی از 29 عدد بچه ماهی سوف سفید با وزن 10 تا 25 گرم تهیه گردید. برای این منظور، کلشی سین 0.01 درصد به میزان 0.7 میلی لیتر به ازای هر 100 گرم وزن بدن ماهی در قسمت عضلانی تزریق و پس از 180 دقیقه، نمونه بافتهای کلیه و آبشش در محلول KCl با مولاریته 0.075 به مدت 40 دقیقه هیپوتونیزه شدند. سپس نمونه ها با استفاده از محلول کارنوی به مدت 18 تا 20 ساعت تثبیت شده و پس از هموژنیزه کردن بر روی لام پرتاب گردیدند. لامهای تهیه شده با گیمسای 20 درصد به مدت 30 دقیقه رنگ آمیزی و گسترش های کروموزومی با استفاده از فتومیکروسکوپ نوری با عدسی شیی با بزرگنمایی 100 مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج این بررسی نشان می دهد که تعداد کروموزومهای این گونه 2n=48، تعداد بازوهای کروموزومی NF=76 و فرمول کروموزومی آن 2n=1m+13sm+4st+6a می باشد. مقایسه نتایج حاصل از این تحقیق با سایر مطالعات انجام شده بیانگر آن است که ماهی سوف سفید دریای خزر از لحاظ تعداد کروموزوم با گونه مشابه در سایر نقاط جهان یکسان بوده ولی از لحاظ نوع کروموزوم متفاوت می باشد.

ویژگی های مرتبط سن و طول با استفاده از معادله Von Bertalanffy در ماهی سوف حاجی طرخان در تالاب انزلی در طی یک دوره یک ساله از تیر ماه 1387 تا خرداد ماه 1388 مورد مطالعه قرار گرفت. در مطالعه حاضر در جنس نر، نرخ رشد 0.31 و Lmox برابر 21.17 سانتی متر برآورد شد. در جنس ماده نیز این مقادیر تقریبا مشابه با نرها بود به طوری که k=0.33 و Lmox=21 محاسبه شد. متوسط طول چنگالی ماده ها (16-26 cm) بود که تقریبا مشابه با طول نر 23.5-15 cm بود در حالی که ارتباط طول- وزن W=0.011 * FL3.055 برای نرها و W=0.024 * FL2.82 برای ماده ها. همچنین نسبت جنس ماهیان نیز به طور ماهیانه تعیین شد. کل ماهیان در طول سال تفاوتی در نسبت جسی نشان ندادند (p>0.05)، البته در بعضی از ماه های سال نوساناتی در نسبت جنسی ماهیان نر و ماده مشاهده شد. علی رغم این که نمونه ها نشان ندادند هیچ تغییری در نسبت جنسی در کل سال (p>0.05)، اما تغییر در بعضی از ماه ها مشاهده شد. در این مطالعه سعی شده تفاوت در پارامترهای تاریخچه زندگی سوف حاجی طرخان تالاب انزلی بررسی شود و مقایسه شود با سوف دیگر مناطق جغرافیایی و امکان احتمالی ارتباط آن با عدم شرایط غذایی مطلوب ناشی از تخریب شرایط محیطی مورد بررسی قرار گیرد.

این مطالعه با هدف بررسی تاثیر سه عامل وزن، سن و جنسیت بر میزان تجمع فلز جیوه در بافتهای عضله، کبد، آبشش و پوست ماهی سوف سفید (Sander lucioperca) و مقایسه غلظت جیوه در بافتهای مذکور با حد مجاز استاندارهای جهانی انجام شد. برای اجرای تحقیق در زمستان 1384 در سواحل غربی دریای خزر (از صیدگاه جفرود تا تالاب انزلی) 21 عدد ماهی سوف بصورت تصادفی صید و پس از انجام مراحل زیست سنجی نمونه ها (اندازه گیری طول و وزن آنها) و تشخیص جنسیت، غلظت جیوه در بافتهای عضله، کبد، آبشش و پوست با استفاده از دستگاهAdvanced Mercury Analyzer اندازه گیری شد. بر اساس نتایج بدست آمده میانگین غلظت جیوه در بافتهای عضله، کبد، آبشش و پوست بترتیب 0.014±0.097، 0.097±0.338، 0.011±0.093 و 0.007±0.035 برحسب ppb وزن خشک بود. بین فاکتورهای سن و وزن با غلظت جیوه در بافتهای مورد مطالعه تفاوت معنی داری وجود دارد (P<0.05) اما بین میزان جیوه در بافتهای عضله، کبد، آبشش و پوست با فاکتور جنس هیچگونه رابطه معنی داری مشاهده نشد. مقایسه ای بین میزان جیوه عضله (ppb 097.0) با حد مجاز تعیین شده توسط WHO، FAO و FDA صورت گرفت. جیوه موجود در عضله از سطح آستانهWHO (ppb500)، FAO (ppb500) و FDA (ppb1000) کمتر بود.

ماهی سوف حاجی طرخان یا سوف رودخانه ای (Perca fluviatiis) متعلق به خانواده Percidae است. سوف حاجی طرخان در ایران در حوضه جنوبی دریای خزر، تالاب انزلی و تالاب امیرکلایه لاهیجان زیست می کند. مطالعه وضعیت هم آوری یکی از شاخص های مهم بیولوژی تولید مثل ماهیان می باشد. به همین دلیل در بهار 1388 هم آوری سوف حاجی طرخان تالاب انزلی مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور60  قطعه سوف حاجی طرخان از گروه های سنی 3،  4و 5 سال صید شدند. طبق نتایج به دست آمده بیشترین میانگین طول چنگالی 23.8) سانتی متر)، وزن بدن (191.6 گرم)، وزن تخمدان (28.66 گرم)، هم آوری مطلق (18312.6 عدد) مربوط به سوف حاجی طرخان 5 ساله و کمترین آن به ترتیب (20.18 سانتی متر)، (105.96 گرم)، (16.76 گرم)، (12756.6 عدد) از آن سوف حاجی طرخان 3 ساله بود. همچنین بیشترین میانگین هم آوری نسبی (122.9 عدد)، شاخص گنادوسوماتیک (16.11) مربوط به سوف حاجی طرخان 3 ساله و کمترین آن به ترتیب (82.56 عدد)، (11.64) از آن سوف حاجی طرخان 4 ساله بود. بر اساس آزمون های آماری از لحاظ فاکتورهای مختلف زیست سنجی و هم آوری مطلق تفاوت ها معنی دار بودند.

در این تحقیق اثرات فیزیولوژیکی استرس بر ترکیبات عضله و تغییرات هورمون کورتیزول و سلول های خونی در ماهی سوف مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نمونه برداری این پروژه با هد ف بررسی تغییرات کورتیزول در شرایط استرس و همچنین تغییرات بیوشیمیایی بافت عضلانی بررسی شد. پس از قرارگیری ماهیها در شرایط استرس زا از نوع Chronic handling، میزان ترکیبات عضله (پروتئین، چربی، رطوبت، خاکستر) و تغییرات هورمون کورتیزول درد و فصل پاییز و زمستان اندازه گیری شد. نوسانات هورمون کورتیزول در طی 4 دوره نمونه گیری و آزمایش سنجش میزان کورتیزول پلاسما در خون ماهیان حاکی از افزایش معنی داری p<0.05)) در ماهیان استرس دیده نسبت به ماهیان شاهد می باشد. میزان پروتئین در طی 4 دوره نمونه گیری، به طور کلی افزایش معنی دار یافته و میزان رطوبت کاهش معنی دار یافت (p<0.05).

هدف از این مطالعه، ارزیابی اثرات پروبیوتیکی باکتری های انتروکوکوس فاسیوم و لاکتوباسیلوس برویس بر پارامترهای خونی ماهی سوف سفید با وزن 1±14 گرم بود. تعداد ماهی ها 225 عدد به صورت کاملاً تصادفی در5 تیمار با سه تکرار و در هر وان به تعداد 15 عدد توزیع شدند. تیمارهای غذایی حاوی انتروکوکوس فاسیوم و لاکتوباسیلوس برویس شامل (1010 ، 108 سلول پروبیوتیک در هر گرم جیره) و تیمار شاهد فاقد پروبیوتیک در سه تکرار به مدت 6 هفته تغذیه شدند و سپس مورد ارزیابی خونی قرار گرفتند. تیمارهای غذایی به ترتیب B2 ,B1 ,A2 ,A1  نام گذاری شدند. A1 (پروبیوتیک انتروکوکوس فاسیوم (تعداد باکتری/گرم 1010 + غذای پایه)، A2 (پروبیوتیک انتروکوکوس فاسیوم (تعداد باکتری/گرم 108 + غذای پایه)، B1 (پروبیوتیک لاکتوباسیلوس برویس) تعداد باکتری/گرم 1010 + غذای پایه)، B2 (پروبیوتیک لاکتوباسیلوس برویس) تعداد باکتری/گرم 1010 + غذای پایه) و تیمار شاهد لاکتوباسیلوس (غذای پایه+ سرم فزیولوژی) بودند. برای اندازه گیری هماتوکریت (HCT) از لوله های مویین هماتوکریت و دستگاه سانتریفیوژ هماتوکریت استفاده شد. هموگلوبین به روش کلرومتریک با طول موج 540 نانومتر در دستگاه اسپکتوفتومتر اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که میزان هماتوکریت در تیمار A1 نسبت به تیمار شاهد و A2 افزایش داشت تیمارهای B1 و B2 اختلاف معنی داری نداشتند ولی نسبت به تیمار شاهد افزایش قابل ملاحظه ای داشتند. میزان گلبول سفید در تیمارهای پروبیوتیک، بیش تر از تیمار شاهد بود میزان لنفوسیت ها در ماهی هایی که رژیم های غذایی حاوی پروبیوتیک ها تغذیه داشتند به طور قابل توجهی بیش از تیمار شاهد بود (0/05>P). حجم متوسط گلبول های قرمز (MCV) در تیمارهای A1 و B1 با تیمارهای شاهد، A2 و B2 اختلاف معنی داری وجود داشت (0/05>P). هرچند پارامترهای دیگر از جمله میزان گلبول قرمز خون (RBC)، هموگلوبین (HB)، میانگین متوسط هموگلوبین گلبول های قرمز (MCH) و میانگین متوسط غلظت هموگلوبین سلولی (MCHC) از نظر آماری تفاوت معنی داری نداشتند (0/0510 + غذای پایه) به جیره غذایی ماهی سوف سفید می تواند اثر مطلوبی بر فاکتورهای خونی ومیزان گلبول سفید آن ها داشته باشد.

تحقیق حاضر به منظور بررسی تراکم مناسب و تعیین غذای زنده آغازین در لارو سوف معمولی (Sander lucioperca) طراحی و اجرا گردید. مولدین از دریاچه سد ارس جمع آوری و در مرکز تکثیر و بازسازی ذخایر ماهیان دریایی شادروان دکتر یوسف پور، به روش نیمه طبیعی تکثیر شدند. تعداد 6750 عدد لارو بعد از جذب کیسه زرده و شروع تغذیه، در ابتدا با روتیفر تغذیه و با وزن متوسط 0.5±7.5 میلی گرم و در تراکمهای 25، 50 و 75 عدد در لیتر و سه نوع غذای زنده شامل ناپلی آرتمیا، دافنی و مخلوط دافنی و ناپلی آرتمیا در 9 تیمار با 3 تکرار در هر تیمار طی 21 روز مورد تغذیه و آزمایش قرار گرفتند. نتایج نشان داد، که شاخص های رشد شامل وزن نهایی، طول کل نهایی، نرخ رشد ویژه، تغییرات روزانه وزن، تغییرات روزانه طول، وزن توده زنده ماهی و افزایش وزن بدن در تراکم 50 و 75 عدد در لیتر لاروهای تغذیه شده با غذای ترکیبی و دافنی در بهترین شرایط بودند. بالاترین شاخص بازماندگی در تراکم 25 عدد در لیتر و در تغدیه با دافنی و ترکیبی دیده شده است. آنالیز لاشه ماهیان نشان داد که در تراکم پایین و تغدیه لاروها با دافنی، میزان چربی بیشتر از سایر تیمارها بوده، در صورتیکه در تراکم بالا و تغذیه شده با آرتمیا، میزان پروتئین از درصد بالا تری برخوردار بوده است. بر اساس نتایج به دست آمده به نظر می رسد از هفته سوم پرورش، غذای با اندازه بزرگتر (دافنی) و مخلوط با تراکم 50 عدد در لیتر سبب رشد مطلوب تر و با تراکم 25 عدد در لیتر سبب بازماندگی بیشتر سوف معمولی می گردد.

به منظور تعیین پارامترهای خون شناسی ماهی سوف سفید دریای خزر (Sander lucioperca, Linnaeus 1758) در زمستان 1387، 32 قطعه ماهی سوف از سواحل جنوبی دریای خزر (بندر انزلی) توسط تور پره به صورت تصادفی صید شدند. پس از بیومتری ماهیان، از آن ها خون گیری به عمل آمد. خون مورد نظر توسط سرنگ از ساقه دمی گرفته شده، سپس به ویال هایی حاوی هپارین (ماده ضد انعقاد خون) ریخته و به آرامی تکان داده شد. سپس پارامترهای خون شناسی با روش های استاندارد آزمایشگاهی مورد سنجش قرار گرفت. در این مطالعه میانگین گلبول های قرمز1772854.17 (RBC)  عدد در میلی مترمکعب، تعداد گلبول های سفید  11444.375 (WBC)عدد در میلی مترمکعب، هماتوکریت33.1 (Hct)  درصد، غلظت هموگلوبین6.85 (Hb)  گرم در دسی لیتر، متوسط حجم گلبولی 238.98 (MCV) فمتولیتر، مقدار هموگلوبین داخل گلبولی 40.74 (MCH) پیکوگرم، متوسط غلظت هموگلوبین گلبول ها 21.05 (MCHC) گرم، لنفوسیت 86.1625 درصد، منوسیت 1.46 درصد، نوتروفیل 11.00 درصد به دست آمد. آنالیز آماری نشان داد که در میانگین فاکتورهای خونی در سنین مختلف اختلاف معنی دار آماری مشاهده نمی گردد.